عشق یعنی انتظار و انتظار                         عشق یعنی هر چه بینی عکس یار

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر                  عشق یعنی سجده ها با چشم تر

عشق یعنی دیده بر در دوختن                         عشق یعنی از فراقش سوختن

عشق یعنی سر به در آویختن                        عشق یعنی اشک حسرت ریختن

عشق یعنی لحظه های ناب ناب                        عشق یعنی لحظه های التهاب

عشق یعنی بنده فرمان شدن                              عشق یعنی تا ابد رسوا شدن

عشق یعنی گم شدن در کوی دوست            عشق یعنی هر چه در دل آرزوست

عشق یعنی یک تیمم یک نماز                               عشق یعنی عالمی راز و نیاز

عشق یعنی یک تبسم یک نگاه                         عشق یعنی تکیه گاه و جان پناه

عشق یعنی سوختن یا ساختن                                عشق یعنی زندگی را باختن

عشق یعنی همچو من شیدا شدن                      عشق یعنی قطره و در یا شدن

عشق یعنی پیش محبوبت بمیر                        عشق یعنی از رضایش عمر گیر

عشق یعنی زندگی را بندگی                                  عشق یعنی بندگی آزادگی

نرگس جون اینو بخاطر تو آپ می کنم:

آواز عاشقانه ی ما در گلو شکست

آمدي جانم به قربانت ولي حالا چرا ؟
بي وفا، بي وفا حالا كه من افتاده ام از پا چرا ؟

نوشدارويي و بعد از مرگ سهراب آمدي
سنگدل اين زودتر مي خواستي حالا چرا ؟

عمر ما ار مهلت امروز و فرداي تو نيست
من كه يك امروز مهمان توام فردا چرا ؟

نازنينا ما به ناز تو جواني داده ايم
ديگر اكنون با جوانان نازكن با ما چرا ؟

وه كه با اين عمر هاي كوته بي اعتبار
اين همه غافل شدن از چون مني شيدا چرا ؟

آسمان چون جمع مشتاقان ، پريشان مي كند
درشگفتم من نمي پاشد ز هم دنيا چرا ؟

شهريارا بي حبيب خود نمي كردي سفر
راه عشق است اين يكي بي مونس و تنها چرا ؟

بي مونس و تنها چرا ؟
تنها چرا ؟ حالا چرا

غصه نخور مسافر اینجا ما هم غریبیم                     از دیدن نور ماه یه عمره بی نصیبیم
فرقی نداره بی تو بهارمون با پاییز                       نمیبینی که شعرام همه شدن غم انگیز
غصه نخور مسافر اونجا هوا که بد نیست           اینجا ولی آسمون اشک ریختنم بلد نیست
غصه نخور مسافر فدای قلب تنگت                           فدای برق ناز اون چشمای قشنگت
غصه نخور مسافر تلخه هوای دوری                  من که اینو میدونم که تو چقد صبوری
غصه نخور مسافربازم میای به زودی               ما رو بگو چه کردیم از وقتی تو نبودی
غصه نخور مسافر غصه اثر نداره                        از دل تو میدونم هیشکی خبر نداره
غصه نخور مسافر رفتی تو ماه اسفند                اردیبهشت که میشه برمیگردی با لبخند
غصه نخور مسافر همیشه اینجوری نیست            همیشه که عزیزم راهت به این دوری نیست
غصه نخور مسافر غصه کار گناه نیست             سفر یه امتحانه به جون تو بنا نیست
غصه نخور مسافر تو خود آسمونی                   در آرزوی روزی که بیایی و بمونی

دو پسر بچه ايستاده بودند و عبور شيطان را مي نگريستند، نيروي مجذوب کننده چشمانش را هنوز به ياد داشتند.
- واي، از تو چه مي خواست ؟
- روحم را و از تو چه خواست؟
- سکه اي براي آنکه تلفن کند.
- بهتر است برويم و چيزي بخوريم.
- آري. خيلي دلم مي خواهد اما نمي توانم . زيرا تنها سکه ام را به او دادم.
- اشکالي ندارد در عوض من صاحب سکه هاي فراواني شده ام.
-------------------------------

گاو ما ما مي كرد گوسفند بع بع مي كرد سگ واق واق مي كرد و همه با هم فرياد مي زدند حسنك كجايي . شب شده بود اما حسنك به خانه نيامده بود.حسنك مدت هاي زيادي است كه به خانه نمي آيد.او به شهر رفته و در آنجا شلوار جين و تي شرت هاي تنگ به تن مي كند.او هر روز صبح به جاي غذا دادن به حيوانات جلوي آينه به موهاي خود ژل مي زند.موهاي حسنك ديگر مثل پشم گوسفند نيست چون او به موهاي خود گلت مي زند.ديروز كه حسنك با كبري چت مي كرد .كبري گفت تصميم بزرگي گرفته است.كبري تصميم داشت حسنك را رها كند و ديگر با او چت نكند چون او با پتروس چت مي كرد.پتروس هميشه پاي كامپيوترش نشسته بود و چت مي كرد.پتروس ديد كه سد سوراخ شده اما انگشت او درد مي كرد چون زياد چت كرده بود.او نمي دانست كه سد تا چند لحظه ي ديگر مي شكند.پتروس در حال چت كردن غرق شد.

براي مراسم دفن او كبري تصميم گرفت با قطار به آن سرزمين برود اما كوه روي ريل ريزش كرده بود .ريزعلي ديد كه كوه ريزش كرده اما حوصله نداشت .ريزعلي سردش بود و دلش نمي خواست لباسش را در آورد .ريزعلي چراغ قوه داشت اما حوصله  درد سر نداشت.قطار به سنگ ها برخورد كرد و منفجر شد .كبري و مسافران قطار مردند.

اما ريزعلي بدون توجه به خانه رفت.خانه مثل هميشه سوت و كور بود .الان چند سالي است كه كوكب خانم همسر ريزعلي مهمان ناخوانده ندارد او حتي مهمان خوانده هم ندارد.او حوصله ي مهمان ندارد.او پول ندارد تا شكم مهمان ها را سير كند.

او در خانه تخم مرغ و پنير دارد اما گوشت ندارد او كلاس بالايي دارد او فاميل هاي پولدار دارد.او آخرين بار كه گوشت قرمز خريد چوپان دروغگو به او گوشت خر فروخت .اما او از چوپان دروغگو گله ندارد چون دنياي ما خيلي چوپان دروغگو دارد به همين دليل است كه ديكر در كتاب هاي دبستان آن داستان هاي قشنگ وجود ندارد.

رهگذر 

گیج ز هر عابر و هرکس

پرسید: 

پس خدا کو نکند گم شده است؟!! 

همه از پرسش او سخت  

گفتي كه مي بوسم تو را ,گفتم كه تمنا مي كنم
گفتي اگر بيند كسي؟ گفتم كه حاشا مي كنم
گفتي ز بخت بد اگرنا گه رقيب آيد ز در
گفتم كه با افسون گري , او را ز سر وا مي كنم
گفتي كه تلخي هاي مي گر ناگوار افتد مرا؟
گفتم كه با نوش لبم آن را گوارا مي كنم
گفتي چه مي بيني بگو- در چشم چون آيينه ام؟
گفتم كه من خود را در او عريان تماشا مي كنم

اين روزا ...

اين روزا عادت همه رفتن و دل شكستنه

درد تموم عاشقا ، پاي كسي نشستنه

اين روزا مشق بچه ها يه صفحه آشفتگيه

گرداي رو آئينه ها فقط غم زندگيه

اين روزا درد عاشقا فقط غم نديدنه

مشكل بي ستاره ها ، يه كم ستاره چيدنه

اين روزا كار گلدونا ، از شبنمي تر شدنه

آرزوي شقايقا يه شب كبوتر شدنه

اين روزا آسمونمون پر از شكسته باليه

جاي نگاه عاشقت ، باز توي خونه خاليه

اين روزا كار آدما ، دلاي پاك و بُردنه

بعدش اونو گرفتن و به ديگري سپُردنه

اين روزا كار آدما تو انتظار گذاشتنه

ساده ترين بهانه شون از هم خبر نداشتنه

اين روزا سهم عاشقا ، غصه و بي وفائيه

جُرم تمومشون فقط ، لذت آشنائيه

اين روزا توي هر قفس ، يكي دوتا قناريه

شبا غم قناري ها تو خواب خونه جاريه

اين روزا چشماي همه غرق نياز و شبنمه

رو گونه ي هر عاشقي ، چند قطره بارون غمه

اين روزا ورد بچه ها بازي چرخ و فلكه

قلباي مثل دريامون ، پُر از خَراش و تركه

اين روزا عادت گُلا ، مرگ و بهونه كردنه

كار چشاي آدما ، دل رو ديوونه كردنه

اين روزا كار رؤيامون ، از پونه خونه ساختنه

نشونه ي پروانگي ، زندگيا رو باختنه

اين روزا تنها چاره مون ، شايد پرنده مُردنه

رو بام پاك آسمون ، ستاره رو شمُردنه

اين روزا آدما ديگه ، تو قلب هم جا ندارن

مردم ديگه تو دلاشون ، يه قطره دريا ندارن

اين روزا فرش كوچه ها ، تو حسرت يه عابره

هرجا يكي منتظره ورودِ يه مسافره

اين روزا هيچ مسافري برنمي گرده به خونه

چشماي خسته تا اَبد ، به در بسته مي مونه

اين روزا قصه ها همش ، قصه ي دل سوزوندنه

خلاصه ي حرف همه پَر زدن و نموندنه

اين روزا درد آدما ، فقط غم بي كَسيه

زندگيشون حاصلي از حسرت و دلواپسيه

اين روزا خوشبختي ما ، پشت مِه نبودنه

كار تموم شاعرا ، فقط غزل سُرودنه

اين روزا درد آدما ، داشتن چتر تو بارونه

چشماي خيس و اَبريشون ، همپاي رود كارونه

اين روزا دوستا هم ديگه ، با هم صداقت ندارن

يه وقتا توي زندگي همديگه رو جا ميذارن

جنس دلاي آدما ، اين روزا سخت و سنگيه

فقط توي نقاشي ها ، دنيا قشنگ و رنگيه

اين روزا جُرم عاشقي ، شهر دل و فروختنه

چاره فقط نشستن و به پاي چشمي سوختنه

اسم گُلا رو اين روزا ، ديگه كسي نمي دونه

اما تو تا دلت بخواد ، اينجا غريب فراوونه

اين روزا فُرصت دلا ، براي عاشقي كَمه

زخماي بي ستاره ها ، تشنه ي ياسِ مرهمه

اين روزا اَشكمون فقط ، چاره ي بيقراريه

تنها پناه آدما ، عكساي يادگاريه

اين روزا فصل غربتِ عشق و بيداي مجنونه

بُغضاي كال باغچه ها ، منتظره يه بارونه

اين روزا دوستاي خوبم ، همديگه رو گُم مي كنن

دلاي پاك و ساده رو ، فداي مردم مي كنن

اين روزا آدما كَمَن ، پشت نقاب پنچره

كمتر مي بيني كسي رو ، كه تا اَبد منتظره

مردم ما به همديگه ، فقط زود عادت مي كنن

حقا كه بي وفائي رو ، خوبم رعايت مي كنن

درسته كه اينجا همه . پائيزا رو دوست ندارن

پائيز كه از راه ميرسه ، پا روي برگاش ميذارن

اما شايد تو زندگي يه بُغض خيس و كال دارن

چندتا غم و يه غصه و آرزوي محال دارن

اين روزا بايد همه مون ، براي هم سايه باشيم

شبا يه كم دلواپسه كودك همسايه باشيم

اون وقت دوباره آدما دستاشون و پُل مي كنن

درداي اَرغواني رو با هم تحمل مي كنن

اگه تو نباشي...

اگه تو نباشي هزار بار گريه هم مرا سبك نميكند

و ابرهاي مهربان هم نميتوانند

غباري را كه بر دلم خواهد نشست بشويند

اگه تو نباشي...

چه خواب باشم چه بيدار

حتم دارم روزگار تكه كاغذيست افتاده در گوشه خياباني دراز

خياباني كه پاي هيچ عاشقي به آن باز نشده است

اگه تو نباشي...

چه در كنار پنجره باستم چه در شبستاني نمور و بي نور

بنشينم

اشتياقي براي ديدن آفتاب ندارم

دوري تو را بي تعارف و مبالغه بگويم

حتي به اندازه نفس كشيدن تاب ندارم

بسوزد زندگی با تمام خاطراتش....!؟

 بر گذشته حسرت خوردن خطاست!؟

شب بود و شمع بود و غم بود و من شب رفت و شمع سوخت و غم ماند و من ...!!!

زیر درخت انار

ليلي زير درخت انار نشست.

درخت انار عاشق شد.گل داد سرخ سرخ.

گلها انار شد داغ داغ.هر اناري هزار تا دانه داشت.

دانه ها عاشق بودند.دانه ها توي انار جا نمي شدند.

انار كوچك بود.دانه ها تركيدند.انار ترك برداشت.

خون انار روي دست ليلي چكيد.

ليلي انار ترك خورده را از شاخه چيد.مجنون به ليلي اش رسيد.

خدا گفت : راز رسيدن فقط همين بود.

كافي است انار دلت ترك بخورد.

قلب من از تو جدا هرگز نکرده هیچ کسی

                   تو سهمی از وجودمی نگو به من نمیرسی

نگو که بین من و تو نشسته سایه ی کسی

                   نگو که از من دور شدی نگو به من نمی رسی

من از تو دست نمی کشم از عشق تو نمی گذرم

                   ای آرزوی اولم تو هستی عشق آخرم

به جز تو اشکای منو  هرگز ندیده هیچ کسی

                  حالا که در تو گم شدم نگو به من نمیرسی.

نام بي نشون تو در برگي از دفتر زندگي ام نقش بسته است هنگامي که خواستم تنها نام تو را آتش بزنم برگ برگ زندگي ام سوخت! از ديروزها به دنبالت دويدم و به اميد ديدارت به امروز رسيدم ولي افسوس...! افسوس که تو به فرداها سفر کردي!

بگذار که در حسرت ديدار بميرم...

 

در حسرت ديدار تو بگذار بميرم...

 

دشوار بود مردن و روي تو نديدن...

 

بگذار بدلخواه تو دشوار بميرم...

 

بگذار که چون ناله مرغان شباهنگ...

 

در وحشت و انوده شب تار بميرم...

 

 بگذار که چون شمع کنم پيکر خود آب....

 

دربستر اشک افتم و ناچار بميرم...

 

ميميرم از اين درد که جان دگرم نيست...

 

تا از غم عشق تو دگر بار بميرم...

 

تا بوده ام اي دوست وفادار تو هستم...

 

بگذار بدانگونه وفادار بميرم...

عشق يعني عقل شد مدهوش تو
عشق يعني لحظه هاي بي قرار
عشق يعني صبر ، يعني انتظار
عشق يعني اشتياق و اضطراب
عشق يعني دلهره ، يعني شتاب
عشق يعني اشک ، يعني تو